മരണപ്പെട്ട ഭർത്താവിന് ഭാര്യ എഴുതിയ കത്ത്: കണ്ണീരുകൾക്ക് എത്ര വേഗത്തിൽ ഒഴുകാൻ പറ്റും എന്ന് ഇതിലെ ഓരോ വരികൾ വായികുമ്പോഴും അറിയുന്നു...
മരണപ്പെട്ട ഭർത്താവിന് ഭാര്യ എഴുതിയ കത്ത്: കണ്ണീരുകൾക്ക് എത്ര വേഗത്തിൽ ഒഴുകാൻ പറ്റും എന്ന് ഇതിലെ ഓരോ വരികൾ വായികുമ്പോഴും അറിയുന്നു...
അസ്സലാമു അലൈകും
എന്റെ മിസ്അബ്കാ......
40 നാൾ കഴിഞ്ഞല്ലോ നമ്മൾ വിശേഷങ്ങൾ പങ്ക് വെച്ചിട്ട്. ഒരു പാടുണ്ട് പറയാൻ. അൽഹംദുലില്ലാഹ് നമ്മൾ 4 പേരും സുഖമായിരിക്കുന്നു. മിസ്അബ്കാ ഏല്പിച്ചത് പോലെ മരണനന്തരകർമങ്ങൾക്ക് ചിലവായ പൈസ ഞാൻ കൊടുത്തി ട്ടുണ്ട്. മിസ്അബ്കാ എപ്പോഴും പാടുന്ന പാട്ടില്ലേ
"അല്ലാഹു നിശ്ചയിച്ചു വെച്ചതാണീ കണക്ക്
അവനല്ലാതെ ഇല്ല തമ്പുരാനെന്നുറക്ക്"
അതിങ്ങനെ മനസ്സിൽ ഓർമ വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഓരോ തവണ വീട്ടിൽ കയറി വരുമ്പോഴും സലാം പറഞ്ഞു സുലൈ മോളേ എന്ന് നീട്ടി വിളിക്കില്ലേ... രാത്രികളിൽ ഭക്ഷണം വാരി തരുമ്പോൾ എന്റെ മുത്തിന് എന്ന് പറഞ്ഞു എനിക്കും എന്റെ ചക്കരക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു മക്കൾക്കും വാരി തരുന്ന ആ രംഗം ഓർമ വരുന്നു... അന്നും നമുക്കങ്ങനെ വാരി തന്നതാണല്ലോ. അപ്പോൾ നമ്മളറിഞ്ഞില്ലല്ലോ അത് അവസാനത്തേത് ആണെന്ന്.
മിസ്അബ്കാ പറയാറില്ലേ ഞാൻ മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മക്കള് വാദിഹുദയിൽ പഠിച്ചോ, അതുവരെയും എന്റെ കൂടെ ഞാൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്ത് പഠിക്കാം എന്ന്... പറഞ്ഞ പോലെ മക്കൾ രണ്ട് പേരെയും വാദിഹുദയിൽ ചേർത്തു. അവർ രണ്ടുപേരും സ്കൂളിൽ പോയി തുടങ്ങി. അവർക്ക് സ്കൂളൊക്കെ ഇഷ്ടായി.
ഐഫക്ക് സ്കൂൾ തല ഓട്ട മത്സരത്തിൽ രണ്ടാം സ്ഥാനം നേടി ജില്ലാ സ്പോർട്സ് മീറ്റിലേക് സെലക്ഷൻ കിട്ടി. ഇപ്പൊ എല്ലാ ദിവസവും അവൾക് പ്രാക്ടീസിങ് ഉണ്ട്. മിസ്അബ്കയുടെ ടിഫിനിലാണ് ബാച്ചു ഇപ്പൊ ഫുഡ് കൊണ്ട് പോവാറ്.
കഴിഞ്ഞ ദിവസം തളിക്കുളത്ത് നടന്ന ഇക്കയുടെ അനുസ്മരണ പരിപാടിയിൽ നമ്മുടെ ബാച്ചുവും പങ്കെടുത്തിരുന്നു. മിസ്അബ്കാ ഇങ്ങനെയുള്ള യാത്രകളിൽ എടുക്കാൻ വേണ്ടി വാങ്ങിയ ആ ബാഗിൽ തന്നെയാണ് അവന് വേണ്ട എല്ലാം ഒരുക്കി കൊടുത്തത്. മിസ്അബ്കാനെ എങ്ങനെയാണോ യാത്രയാക്കൽ അതുപോലെ തന്നെയാണ് ബാച്ചുവിനെയും യാത്രായാക്കിയത്. മിസ്അബ്കാ ആഗ്രഹിച്ച തളിക്കുളം ബാച്ച് ഗെറ്റ് ടുഗെതർ നടക്കാൻ മിസ്അബ്കാ മരിക്കേണ്ടി വന്നു....
ഇവിടെ കാണാൻ വന്ന ചിലരൊക്കെ എന്നോട് പറഞ്ഞു, മക്കള് വേഗം എല്ലാം മറക്കുമെന്ന്. എനിക്ക് അപ്പോൾ പേടിയായിരുന്നു... അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് മറന്നു പോകുമോ എന്ന്. മിസ്അബ്കാനേ അങ്ങനെ ഞാൻ മറവിക്ക് വിട്ട് കൊടുക്കില്ല. എല്ലാ ദിവസവും മിസ്അബ്കാന്റെ സ്റ്റുഡന്റ് ചെയ്ത ആ വിഡിയോ ഉണ്ടല്ലോ, അത് നമ്മൾ കാണും. ആ ചിരി നോക്കിയിരിക്കും. ആ മ്യൂസിക് കേൾക്കുമ്പോ തന്നെ അബാൻ പറയും എന്റെ ഉപ്പ എന്ന്. പിന്നെ ഗൂഗിൾ ഫോട്ടോസും എപ്പോഴും നമ്മെ ഓരോ ഫോട്ടോ ഓർമിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും...
നമ്മുടെ അബാന് 3 വയസ്സായാൽ ഞാൻ ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങണമെന്നല്ലേ നമ്മൾ തീരുമാനിച്ചിരുന്നത്. ജോലി കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ PSC കോച്ചിങ്ങിന് പോവണമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞിരുന്നത്. എന്റെ ഇദ്ദ കഴിയുന്നത് വരെ ജോലിക്ക് പോവാൻ സാധിക്കില്ലല്ലോ. അത്കൊണ്ട് ഞാൻ ഓൺലൈൻ PSC കോച്ചിങ്ങിന് ചേർന്നു. മിസ്അബ്കാ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെയാണ് ഓരോ നീക്കവും.
നമ്മുടെ മൂന്നു മക്കളും വളരെ പക്വമായി തന്നെയാണ് മിസ്അബ്കയുടെ അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള മടക്കം ഏറ്റെടുത്തിട്ടുള്ളത്. അല്ലാഹുവിന് നമ്മുടെ ഉപ്പാനെ വളരെ ഇഷ്ടായത് കൊണ്ടാണ് വേഗം ഉപ്പയെ കൊണ്ട് പോയതെന്നും ഉപ്പാക്ക് അല്ലാഹു ഒരുപാട് സമ്മാനപൊതികൾ നൽകുമെന്നും ഐഫ മോൾ പറയും. അബാനോട് ഉപ്പ എവിടെയാണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ സ്വർഗത്തിലാണെന്നു, ഇനി ഉപ്പാന്റെ അടുക്കലേക്ക് നമ്മളും പോകുമെന്നും പറയും.
മിസ്അബ്കാക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് എനിക്ക് മക്കളോട് കൂടുതൽ വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. കാരണം, മക്കളുടെ ഇടയിൽനിന്ന് തന്നെയാണല്ലോ മടക്കവും. ഇങ്ങനെ നമ്മുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് സംഭവിച്ചത് കൊണ്ടായിരിക്കണം മനസ്സിന് കുറച്ചു സമാധാനമുണ്ട്... നമ്മുടെ ഈ സമാധാനത്തിന് വേണ്ടിയായിരിക്കുമല്ലേ മിസ്അബ്കാ എപ്പോഴും നമ്മെ കൂടെ കൂട്ടിയത്. മക്കള് ഉപ്പ എന്ന് വിളിച്ചു കരഞ്ഞിട്ടൊന്നുമില്ല... പക്ഷെ, ഇടയ്ക്ക് കണ്ണീർ പൊടിയും. ഇന്നലെ രാത്രി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോഴൊക്കെ നമ്മുടെ ഐഫയുടെ ആമീൻ പറയുന്നതിന്റെ സ്വരം മാറുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ പ്രാർത്ഥന വേഗം നിർത്തി.
ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ സംസാരിക്കാൻ പാടില്ല, സംസാരിച്ചാൽ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങുകയും ശ്വാസം കിട്ടാതെ മരണപെട്ടുപോകുമെന്നും പറഞ്ഞുകൊടുത്തിരുന്നില്ലേ. ഇന്നലെ രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഐഫ നമ്മളോടൊക്കെ അത് പറഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പൊ ബാച്ചു പറഞ്ഞു വേഗം മരിച്ചാൽ വേഗം ഉപ്പയെ കാണാല്ലോ എന്ന്....
മക്കളുടെ ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുൻപിലാണ് ഞാൻ തോറ്റു പോകുന്നത്. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കു മുൻപ് ബാച്ചു എന്റെ വയസ്സ് ചോദിച്ചു. ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോൾ അവൻ ചോദിക്കുകയാ അപ്പൊ ഉമ്മയും 37 വയസ്സാകുമ്പോൾ ഉപ്പയെ പോലെ മരിച്ചു പോകുമോ എന്ന്. ചിലപ്പോൾ പറയും ഗസ്സയിലെങ്ങാനും ആയാൽ മതിയായിരുന്നു, അപ്പോൾ വേഗം മരണപ്പെട്ട് അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് പോകാമല്ലോ എന്ന്...
അന്ന് ഞാൻ കുറ്റ്യാടിയിലെ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ മിസ്അബ്ക്കയുടെ ഫോണെടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എപ്പോഴും കാളുകൾ വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന അതിലേക്ക് ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ കാളുകൾ വരുന്നില്ല. മരണപ്പെട്ട വിവരമറിയാതെ 2 പേർ വിളിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ സ്ഥിരമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. നമ്മൾ പണ്ടേ ചെയ്യുന്നത് പോലെ എനിക്ക് എഴുതാനുള്ളതൊക്കെയും ആദ്യം മിസ്ബകയുടെ വാട്സാപ്പിലേക്ക് തന്നെയാണ് ടൈപ്പ് ചെയ്തിടാറുള്ളത്. മിസ്അബ്കയുടെ സഹപ്രവർത്തകരൊക്കെ എന്നെ വിളിക്കാറുണ്ട്. അവരൊക്കെയും എന്നെ മിസ്അബ്കാന്റെ ഫോണിൽ തന്നെയാണ് വിളിക്കാർ. അവരുടേതൊക്കെയും വല്ലാത്തൊരു ചേർത്തുപിടിക്കലാണ് മിസ്അബ്കാ.
ഫെബ്രുവരിയിൽ മിസ്അബ്കാ കോഴിക്കോട് പോളിസി ശൂറക്ക് പോയപ്പോൾ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നല്ലോ മോനെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പോയത്. അന്ന് വേറെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് സോളിഡാരിറ്റി പ്രവർത്തകരായിരുന്നല്ലോ എന്നെ കൂട്ടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയതും രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് വിട്ടതും. അന്നേരം മിസ്അബ്കാ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ, ഞാനില്ലെങ്കിലും എന്റെ പ്രസ്ഥാനം നിനക്ക് കൂട്ടായി ഉണ്ടാകുമെന്നും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകില്ലെന്നും. സത്യം ഞാനത് നന്നായി അനുഭവിച്ചു, മരണപ്പെട്ട വേളയിലും തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിലും.
ഞാൻ മരിച്ചാൽ ഞാൻ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയി എന്ന സങ്കടമേ നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാവുള്ളൂ എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ. ആ സങ്കടം തന്നെ നമുക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല മിസ്അബ്കാ.
ഫോണിൽ പലരുടെയും സ്റ്റാറ്റസ് ആയി അവർക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവർക്കൊക്കെ സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റുകൾ കൊടുക്കുന്നതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ഞാൻ എനിക്കും വേണമെന്ന് പറയാറില്ലേ. എനിക്കതിലൊന്നും വിശ്വാസമില്ലെങ്കിലും ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു ദിവസം സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ് തരുമെന്ന് മിസ്അബ്ക്ക പറയാറില്ലേ... ആ ഗിഫ്റ്റ് അല്ലാഹുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഞാൻ വരുമ്പോൾ എനിക്ക് തന്നാൽ മതി. മിസ്അബ്കാ പറയാറില്ലേ ഞാൻ തന്നെയാണ് നിനക്ക് അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റെന്ന്. ശരിയാട്ടോ, മിസ്അബ്ക തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ സർപ്രൈസ് ഗിഫ്റ്റ്.
നമ്മുടെ കല്യാണത്തിന് സാരിയുടെ കൂടെ ഇടാൻ വാങ്ങിയ ഷാൾ നീളം കുറഞ്ഞു പോയപ്പോൾ, കൃത്യമായി പറഞ്ഞു തരാൻ പെങ്ങളില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണെന്നും ഇനി എനിക്ക് എല്ലാം എങ്ങനെയാ വാങ്ങേണ്ടതെന്ന് മനസിലായി, അത്കൊണ്ട് ഇനിയുള്ള കല്യാണത്തിന് നല്ലത് വാങ്ങി തരുമെന്നല്ലേ എന്നോട് കളിയായി പറഞ്ഞത്. ഇൻഷാ അല്ലാഹ്... മിസ്അബ്കാ നല്ലത് വാങ്ങി വെക്കണം കേട്ടോ... സുബർഗത്തിലെ നമ്മുടെ നികാഹിനായി... അന്ന് നമുക്ക് നികാഹിന്റെ നല്ല ഫോട്ടോ എടുക്കാം. മിസബ്കാ വാങ്ങി തന്ന ആ പച്ച സാരിയുടുത്ത നികാഹിന്റെ ഫോട്ടോ ഇല്ല എന്ന നമ്മുടെ പരാതിയും തീർക്കാം.
മിസ്അബ്കയുടെ ഒറ്റക്കുള്ള ഫോട്ടോക്ക് വേണ്ടി എന്നോട് ഒരുപാട് പേര് ചോദിച്ചു മിസ്അബ്കാ.. ഞാൻ ഗൂഗിൾ ഫോട്ടോസിൽ ഒരു പാട് തിരഞ്ഞു. കയ്യിൽ എണ്ണാവുന്ന അത്രയും വളരെ കുറച്ചു മാത്രമേ അങ്ങനെയുള്ളൂ.. ബാക്കിയുള്ളതിലെല്ലാം ഞാനോ അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ മക്കളോ കൂടെയുണ്ട്. മിസ്അബ്കാ പറയുന്ന പോലെ നമ്മൾ 5 പേരും ഒന്നായിരുന്നു, ഓരോന്നായി വേർപെടുത്താൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ.
അവസാന ദിവസങ്ങളിലായി എന്നോട് പറഞ്ഞതൊക്കെയും എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. ധൈര്യസമേതം ഉറച്ച കാൽവെപ്പോടുകൂടി, സ്വന്തത്തിനും മക്കൾക്കും വേണ്ടി ഇൻഷാ അല്ലാഹ് മുന്നോട്ട് പോകണം. അനീതി ചെയ്യുന്നവരോട് പ്രതിഷേധിച്ചും ആത്മധൈര്യത്തോട് കൂടിയും ക്ഷമയോടും കൂടി. മക്കളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഒരുപാട് യാത്രകൾ നടത്തി ലോകം കാണിച്ചു കൊടുക്കണമെന്ന് പറയാറില്ലേ. ഇൻഷാ അല്ലാഹ് നമ്മുടെ പ്ലാനിലുണ്ടായ ബംഗാൾ, രമേശ്വരം, നോർത്ത് ഈസ്റ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലൂടെയൊക്കെ യാത്ര നടത്തണം.
രണ്ട് ദിവസംമുമ്പ് മിസ്അബ്കായുടെ പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ എടുത്ത് അടുക്കിശരിയാക്കി വെച്ചിരുന്നു. കവിതകളും കഥയുമൊക്കെ എഴുതിയ ബുക്ക് ഞാൻ വേറെ തന്നെ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. മിസ്അബ്കായുടെ പേര് വന്ന പത്രങ്ങളും മാഗസിനുകളും മിസ്അബ്കാ സൂക്ഷിക്കാറില്ലേ. അതുപോലെ തന്നെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചെയ്യാറുണ്ട്. മിസ്അബ്കയെ കുറിച്ച് വാർത്തയും അനുസ്മരണവും വന്ന എല്ലാം ഞാൻ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
പിന്നെ, കുറ്റ്യാടിയിൽ നമ്മൾ താമസിച്ച വീട് ഒഴിവാക്കി കൊടുത്തു. മിസ്അബ്കാ പറയാറില്ലേ ‘ഒരു വീട്ടിലേക്കുള്ള എല്ലാ സാധനങ്ങളും ഞാൻ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, ഒരു വീട് വെക്കണം. ഇതൊക്കെ തന്നെയാണ് എന്റെ സാമ്പാദ്യങ്ങൾ. ഇതൊക്കെ എന്റെ മക്കൾക്കും നിനക്കുമുള്ളതാണ്’ എന്ന്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാം തന്നെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. പിന്നെ എന്റെ വണ്ടിയും, അല്ല നമ്മുടെ വണ്ടിയും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു. ഇനി അതിലായിരിക്കണം എന്റെ ഓരോ യാത്രകളും. മിസ്അബ്കയുടെ ഡ്രസ്സൊക്കെയും ഞാൻ ഞാൻ ഭംഗിയിൽ മടക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഖുതുബകൾ നോട്ടുചെയ്ത് വെച്ച ഡയറികളും ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്...
പിന്നെ, നമ്മുടെ മക്കള് വളരെ ചെറുതാണല്ലോ.. ഇന്ഷാ അല്ലാഹ് അവര് വളർന്നു വലുതാകുമ്പോൾ പള്ളിക്കാട്ടിൽ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ വരുമ്പോ തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ എന്ന് കരുതി മിസ്അബ്കായുടെ പേരെഴുതി മീസാൻ കല്ല് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകം ഓർത്തുകൊണ്ട് Dr എന്നുകൂടി ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും നമുക്ക് വന്നു വിശേഷങ്ങൾ പങ്കിടാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനുമുള്ളതല്ലേ....
ഇനി ഒരു ആഗ്രഹം കൂടിയുണ്ട് മിസ്അബ്കാ... ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ചുറ്റുമുള്ളവർക്ക് നറുമണം വീശിയത്പോലെ ഇനി പള്ളിക്കാട്ടിൽ മിസ്അബ്കാന്റെ ഖബ്റിനരികെ മിസ്അബ്കാക്ക് ഇഷ്ടപെട്ട മുല്ലപ്പൂ ചെടി നടണം. എന്നിട്ട് അവിടെമാകെ സുഗന്ധപൂരിതമാകണം. ഇൻഷാ അല്ലാഹ് ഞാൻ ഇടക്കൊക്കെ വരും. സലാം പറയും. വിശേഷങ്ങളൊക്കെയും പറയും. ഉപ്പുമ്മാന്റെ ഖബർ സിയാറത്ത് കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോ മിസ്അബ്കാ പറയാറില്ലേ അവർക്കത് സന്തോഷം നൽകുമെന്ന്. ഇടക്കിടക്ക് സിയാറത് നടത്തണമെന്ന്...
നടക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യത്തിലും അല്ലാഹു എന്തെങ്കിലും നന്മ കണ്ടിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ. മരണത്തെ പേടിച്ചിരുന്ന ഞാൻ മരണത്തെ സ്വപ്നം കാണുകയാണിപ്പോൾ. നമ്മുടെ മക്കളും. മിസ്അബ്ക്കയുടേത് പോലെയുള്ള മരണത്തിലൂടെ അല്ലാഹുവിൽ എത്രയും പെട്ടെന്ന് എത്തിച്ചേരുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം. ആദ്യ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെയും എന്തോ ഒരു മറവി സംഭവിച്ചത് പോലെയായിരുന്നു. ഇപ്പൊൾ ഓരോ നിമിഷങ്ങളിലും നൂറുഓർമകളുമായി ഇക്ക കൂടെയുണ്ട്... എന്റെ മനസ്സിന് ഓർമകളുടെ ഭാരം താങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല....
ഇൻഷാ അല്ലാഹ്. ജന്നാത്തുൽ ഫിർദൗസിൽ നമ്മെ ഏവരെയും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടട്ടെ...
എന്ന് സ്വന്തം സുലൈ